Search
गृहपृष्ठ
कविता-काव्य
कथा-कहानी
इतिहास-समाज
धर्म-दर्शन
स्त्रष्टा-सृजना
नितान्त व्यक्तिगत
सम्पर्क
गृहपृष्ठ
कविता-काव्य
कथा-कहानी
इतिहास-समाज
धर्म-दर्शन
स्त्रष्टा-सृजना
नितान्त व्यक्तिगत
सम्पर्क
होमपेज
कविता-काव्य
कविता-काव्य
आशा पनि त कहिलेकाहीं थाक्छ ! होइन र ?
जन्मबाट निस्केपछि मृत्युसम्म नपुग्दासम्म हिँडिरहन्छन् ….
सुटुक्क आएर लुसुक्क बाटो लाग्नेगर्छ दशैँ।
छोडीदेउ जुनीजुनी हुन्छु भनी, ताराजस्तै झरेर हराउने कुरा !!
अल्छी मान्दै घडीको सुई चलिरहेछ टिक टिक टिक ….
पलहरू कहिलेकाहीँ ,सपनाभन्दा सुन्दर हुन्छन् ,सपनाभन्दा मीठा हुन्छन् !!
के तिम्रा यादहरु रंगिन छन् या त श्यामश्वेत?
पारिजात झर्ने रातसम्म पर्खनु,
तिमी उदाएपछि , जून ताराहरु उदाउनु हुँदैन…
अन्धकारलाई गाली गरेर मात्रै त जाग्दैन प्रकाश पनि !!!
Posts pagination
1
2
3
4
Next »
