गाउँ फर्किरहेको शहर
र
शहर फर्किरहेको गाउँबिच
कतै
सुटुक्क आएर
लुसुक्क बाटो लाग्नेगर्छ दशैँ।
अनि
अर्को एकवर्षलाई
भुसुक्कै बिर्सन्छ शहर-
गाउँको गोरेटो
घरको बलेँसी
आशिष दिने सुख्खा ओठ
थर्थर काँपिरहेका निधारमाथिका औँलाहरु
एउटा खुसीको वार्षिकी
अनि
अनुहारको करुण मुस्कान।
त्यसैगरी
फर्कन्छ मनको आँगन
र
बिर्सिएको स्मृतिको कुनामा
कहिलेकाहीँ
चुपचाप आएर
बस्छ एउटा पुरानो गीत।
अनि
समयको धूलोमा
हराउँछ फेरि-
आमाको काखको न्यानो
बाजेको कथाको रमझम
टाढिएको गाउँको माया
फुलेको फूलको सुगन्ध
एउटा बाल्यकालको सपना
अनि
आँखामा बाँधिएको आँसु।
कहाँ
हराउँछ यो मनको यात्रा
र
बिर्सिन्छ बाटोको मिठास
कतै
लुकामारी खेल्दै
उभिन्छ फेरि एउटा पल।
अनि
जिन्दगीको कोलाहलमा
लुप्त हुन्छ बिस्तारै ….
